(Mt 28,19-20).

Zgodnie z wolą Jezusa jest on konieczny do zbawienia, tak jak Kościół, do którego chrzest nas wprowadza. Sakrament chrztu świętego, który otrzymujemy w imię Trójcy Świętej jest rzeczywistością obejmującą:

  • odpuszczenie grzechu pierworodnego i wszystkich grzechów osobistych;
  • narodzenie do nowego życia, przez które stajemy się przybranymi dziećmi Ojca, współdziedzicami Chrystusa i świątynią Ducha Świętego;
  • chrzest włącza nas do Kościoła i dzięki niemu stajemy się uczestnikami kapłaństwa Chrystusa;
  • daje łaskę uświęcającą i cnoty boskie: wiarę, nadzieję i miłość;
  • daje możliwość przyjmowania kolejnych sakramentów Kościele, stąd jest nazywany Sakramentem Bramy;
  • sakrament ten wyciska na duszy niezatarte znamię, dzięki niemu jesteśmy konsekrowani do udziału w kulcie chrześcijańskim.

• świadectwo urodzenia dziecka z Urzędu Stanu Cywilneg
• dokumenty tożsamości rodziców
• zaświadczenie z parafii zamieszkania, że dana osoba może pełnić funkcję matki lub ojca chrzestnego
• dane rodziców chrzestnych (imię i nazwisko, wiek, wyznanie, adres zamieszkania)

Chrzestny ma pomagać chrześniakowi, dbać o jego wychowanie w wierze i w chrześcijańskim życiu. Przy chrzcie dziecka konieczna jest obecność przynajmniej jednego chrzestnego. W naszej tradycji rodzice proszą o podjęcie tego zadania chrzestnego i chrzęsną. Ponieważ chrzestni reprezentują wspólnotę Kościoła dlatego powinni być dojrzałymi, praktykującymi katolikami ( ochrzczeni, bierzmowani i przystępujący do Komunii świętej). Nie mogą żyć w konkubinacie ani w związku niesakramentalnym. 

 

Warto podkreślić, że chrzestni powinni modlić się często za chrześniaka i przyjmować w jego intencji Komunię świętą. To oni troszczą się o jego rozwój duchowy, wspierają rodziców w wychowaniu, interesują się katechezą i życiem religijnym dziecka. Bardzo cennym znakiem pamięci jest msza święta ofiarowana za dziecko z racji jego imienin czy rocznicy chrztu.

 

Chrzestni przygotowują się do swej posługi przez udział w katechezie  chrzcielnej i spowiedzi świętej. Jeżeli mieszkają poza parafią, w której odbędzie się chrzest powinni dostarczyć odpowiednie zaświadczenie od swojego proboszcza zamieszkania, że mogą być chrzestnymi. 

W czasie obrzędów chrztu matka chrzestna trzyma w ręku białą szatę a ojciec chrzestny świecę.

Chrzestni powinni być Waszymi bliskimi i dobrymi znajomymi. Ważne jest to, jaki mają świat wartości i jaki przykład będą dawać Waszemu dziecku. Oni są jakby pierwszymi po Was nauczycielami Waszego dziecka.

Chrzest, podobnie jak każdy sakrament, jest spotkaniem człowieka z Chrystusem. Chrzest jest pierwszym sakramentem, który otwiera nam dostęp do pozostałych sakramentów. Sakrament chrztu czyni nas dziećmi bożymi, jednoczy nas z Jezusem Chrystusem, wyzwala nas z mocy grzechu pierworodnego i wszystkich osobistych grzechów

 Wierzący rodzice, którzy chcą tego, co najlepsze dla swoich dzieci, chcą też chrztu, przez który dziecko zostanie uwolnione od grzechu pierworodnego i z mocy śmierci. Katechizm naucza, że Nie jest rzeczą słuszną odmawiać dziecku chrztu, kierując się błędnie rozumianą liberalnością. Tak jak nie można odmówić dziecku miłości, żeby później samo się na miłość zdecydowało, podobnie byłoby rzeczą niesłuszną, gdyby wierzący rodzice odmawiali swojemu dziecku łaski Bożej w sakramencie chrztu. Podobnie jak każdy człowiek rodzi się ze zdolnością mówienia, ale przecież języka musi się dopiero nauczyć, tak samo każdy człowiek rodzi się ze zdolnością do wiary, jednak musi ją dopiero poznać.

Katechizm Kościoła Katolickiego pkt. 1210-1284.

Księga IV „Uświęcające zadania Kościoła; część I „Chrzest”; kan. 849-878.

Prawodawca kościelny zalecił: Rodzice, chrzestni i proboszcz powinni troszczyć się, by nie nadawać imienia obcego duchowi chrześcijańskiemu (kan. 855 KPK). Imię miało i ma, niezależnie od czasu i kultury, znaczenie w życiu człowieka, stąd ta troska Kościoła o „ducha chrześcijańskiego”, który ma charakteryzować imię chrześcijanina. Chodzi tutaj przede wszystkim o to, by nowo ochrzczony miał swojego świętego patrona, za pośrednictwem którego będzie się zwracał do Boga. Stąd też nic dziwnego, że Episkopat Polski w wydanej przez siebie Instrukcji duszpasterskiej o udzielaniu sakramentu chrztu świętego dzieciom, mobilizuje duszpasterzy do poruszania tego tematu w kontaktach z wiernymi: Duszpasterze powinni wcześniej zachęcać wiernych, by swoim dzieciom nadawali imiona katolickie.

Oczywiste jest jednak, że tymi, którzy wybierają ostatecznie imię dla dziecka, są jego rodzice. Inni, m.in. proboszcz, mogą jedynie wyrazić swą opinię. Praktykuje się, że jeśli tzw. pierwsze imię nie jest katolickie, dodaje się drugie, w duchu chrześcijańskim. Pamiętajmy jednak, wybierając imię dla dziecka, że najodpowiedniejsze będzie imię świętego lub błogosławionego, który może zapewnić ochrzczonemu opiekę duchową oraz być dla niego wzorem życia.

Chrzest dziecka jest bardzo podniosłym i ważnym momentem, zarówno w jego, jak i w naszym życiu. Wiąże się także z dużą odpowiedzialnością. Warto więc uświadomić sobie nasze obowiązki wobec nowego członka Kościoła jeszcze przed ceremonią.

Rodzice ochrzczonego maluszka, są zobowiązani do wychowania go w wierze. Co to oznacza? Nie tylko wspólną naukę katechizmu, ale i budowanie jego więzi z Panem Jezusem. Uświadomienie naszemu dziecku, jak wspaniałe jest życie w przyjaźni z Bogiem -, to najtrudniejsze zadanie rodzicielstwa. Tutaj z pomocą przychodzą nam rodzice chrzestni. Właśnie z tego powodu, ich odpowiedni wybór jest tak ważny.

Rodzice chrzestni, powinni być głęboko wierzący, aby mogli służyć pomocą nowo ochrzczonemu w każdym momencie. Odpowiednie wskazówki, co do wyboru chrzestnych, znajdują się zarówno w Katechizmie, jak i w Kodeksie Prawa Kanonicznego. W razie wątpliwości możemy poprosić o poradę naszego kapłana prowadzącego. Pamiętajmy jednak, że rola rodziców chrzestnych, mimo, że istotna, nigdy nie może polegać na wyręczaniu rodziców naturalnych.

Jak dopełnić wszystkie kwestie formalne? Przyjmuje się, że zgłoszenie dziecka do chrztu należy zadeklarować nie później niż na dwa tygodnie przed planowanym terminem. Na spotkanie z duszpasterzem powinni wybrać się oboje rodzice. Dokumenty niezbędne podczas rozmowy z księdzem to akt urodzenia dziecka, świadectwo ślubu kościelnego rodziców (jeśli odbył się w innej parafii) oraz zaświadczenia z parafii rodziców chrzestnych, o tym, iż są praktykującymi katolikami.

Biała szatka i gromnica są symbolami Chrztu Świętego. Co oznaczają?

 Biała szatka to znak czystości i niewinności. Dziecko, które zostaje przyobleczone w białą szatkę, staje się Dzieckiem Bożym. Nakładana jest podczas namaszczenia olejem z Krzyżma Świętego. Nałożenia szatki dokonuje matka chrzestna. W ten sposób zobowiązuje się do czuwania nad tym, by jej chrześniak zachował się czystością duszy i żył w zgodzie z Ewangelią.

 Gromnica, a raczej jej płomień, jest symbolem światła i nowego życia w wierze. Gromnicę przygotowuje ojciec chrzestny i w odpowiednim momencie zapala ją od Paschału. Paschał znajduje się na ołtarzu i oznacza obecność Pana Jezusa w świątyni.

Obrzęd przyjęcia dzieci

Rodzice i chrzestni z dzieckiem gromadzą się w oznaczonym miejscu kościoła . Kapłan pozdrawia obecnych, przypomina zebranym, że dziecko jest darem Boga, który chce je obdarzyć swoim życiem łaski. Następnie celebrans pyta rodziców:

Celebrans: Jakie imię wybraliście dla swojego dziecka?

Rodzice: N (wymieniają imię).

C.: O co prosicie Kościół Boży dla N.

R.: O chrzest .

C.: Prosząc o chrzest dla swoich dzieci, przyjmujecie na siebie obowiązek wychowania ich w wierze, aby zachowując Boże przykazania, miłowały Boga i bliźniego, jak nas nauczył Jezus Chrystus. Czy jesteście świadomi tego obowiązku?

R.: Tak (albo: Jesteśmy tego świadomi).

C.: (Zwracając się do chrzestnych, pyta ich): Czy jesteście gotowi pomagać rodzicom tych dzieci w wypełnianiu ich obowiązku? Chrzestni: Jesteśmy gotowi.

C.: Drogie dzieci, wspólnota chrześcijańska przyjmuje was z wielką radością. Ja zaś w imieniu tej wspólnoty znaczę was znakiem Krzyża, a po mnie naznaczą was w tym samym znakiem Chrystusa Zbawiciela wasi rodzice (i chrzestni).

Celebrans kreśli na czole każdego dziecka znak krzyża. Potem zaprasza rodziców i jeśli uzna za stosowne także chrzestnych, aby uczynili to samo.

Liturgia Słowa Bożego

Wszyscy udają się do miejsca przewidzianego na liturgię słowa, w drodze wykonuje się śpiew. Dzieci na czas liturgii słowa można przenieść do oddzielnego pomieszczenia.

Czyta się wyjątki z Pisma świętego, następnie celebrans głosi homilię, a po modlitwie powszechnej odmawia egzorcyzmy i wkłada rękę na głowę każdego dziecka.

Liturgia sakramentu

Wszyscy udają się następnie do chrzcielnicy, o ile potrzeba. Tam celebrans odmawia modlitwę poświęcenia wody lub dziękczynną w okresie wielkanocnym.

W czasie drugiej formuły poświęcenia wody powtarza się aklamację:

W.: Błogosławiony jesteś, Boże, teraz i na wieki.

Po czwartym wezwaniu:

W.: Boże, uświęć tę wodę.

W czasie trzeciej formuły poświęcenia wody:

W.: Tobie chwała na wieki.

Wyrzeczenie się zła

C.: Drodzy rodzice i chrzestni. Przyniesione przez was dzieci otrzymują z miłości Bożej przez sakrament chrztu nowe życie z wody i z Ducha Świętego. Starajcie się wychować je w wierze tak, aby zachować w nich to Boże życie od skażenia grzechem i umożliwić jego ustawiczny rozwój. Jeśli więc, kierując się wiarą, jesteście gotowi podjąć się tego zadania, to wspominając swój własny chrzest, wyrzeknijcie się grzechu i wyznajcie wiarę w Jezusa Chrystusa. Jest to wiara Kościoła, w której wasze dzieci otrzymują chrzest Czy wyrzekacie się grzechu, aby żyć w wolności dzieci Bożych?

Rodzice i Chrzestni: Wyrzekamy się.

C.: Czy wyrzekacie się wszystkiego, co prowadzi do zła, aby was grzech nie opanował?

R. i Ch.: Wyrzekamy się.

C.: Czy wyrzekacie się szatana, który jest głównym sprawcą grzechu?

R. i Ch.: Wyrzekamy się.

Wyznanie wiary

Celebrans przyjmuje od rodziców i chrzestnych potrójne wyznanie wiary:

C.: Czy wierzycie w Boga Ojca wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi?

R. i Ch.: Wierzymy.

C.: Czy wierzycie w Jezusa Chrystusa…

R. i Ch.: Wierzymy.

C.: Czy wierzycie w Ducha Świętego…

R. i Ch.: Wierzymy.

C.: Taka jest nasza wiara. Taka jest wiara Kościoła, której wyznawanie jest naszą chlubą, w Chrystusie Panu naszym.

W.: Amen.

Uroczysta chwila Chrztu św.

Celebrans zaprasza pierwszą z rodzin, aby podeszła do chrzcielnicy i prosi o powtórzenie imienia dziecka. Następnie zapytuje rodziców i chrzestnych:

C.: Czy chcecie, aby N. otrzymał(a) chrzest w wierze Kościoła, którą przed chwilą wspólnie wyznaliśmy?

R. i Ch.: Chcemy.

Wypada, aby dziecko trzymała do chrztu matka lub ojciec. Celebrans trzykrotnie polewa głowę dziecka i wymawia słowa:

N., ja ciebie chrzczę w Imię Ojca i Syna i Ducha Świętego.Po chrzcie dziecka uczestnicy wypowiadają lub śpiewają aklamację: Chwała Ojcu i Synowi…

Następnie celebrans odmawia modlitwę i namaszcza Krzyżmem św. każde dziecko na szczycie głowy.

Potem każde dziecko otrzymuje białą szatę, inny kolor nie jest dozwolony. Jest wskazane, aby taką szatę przyniosły same rodziny. Przed nałożeniem szat, celebrans mówi:

N.N. staliście się nowym stworzeniem i przyoblekliście się w Chrystusa, dlatego otrzymujecie białą szatę. Niech wasi bliscy słowem i przykładem pomagają wam zachować godność dzieci Bożych nieskalaną aż po życie wieczne. W.: Amen.

Przed wręczeniem zapalonej świecy, celebrans bierze paschał i mówi:

Przyjmijcie światło Chrystusa.

Następnie przedstawiciel każdej rodziny ( chrzestny), zapala świecę swego dziecka od paschału. Potem celebrans mówi:

Podtrzymywanie tego światła powierza się wam, rodzice i chrzestni, aby wasze dzieci, oświecone przez Chrystusa, postępowały zawsze jak dzieci światłości, a trwając w wierze, mogły wyjść na spotkanie przychodzącego Pana razem z wszystkimi Świętymi w niebie.

Zakończenie obrzędu

Obrzęd zakończenia odbywa się przed głównym ołtarzem. W drodze od chrzcielnicy śpiewa się pieśń. Po kilku słowach wstępnych celebransa, wszyscy odmawiają: Ojcze nasz, któryś jest w niebie…